Çaresizlik ve güçlüklerle dolu bir an geldiğinde yorgun bir kalple içten bir dua etmek, duanın samimiyetine öyle bir derinlik katıyorki… Kelimelerin yetersiz kaldığı bu anlarda, gözyaşları sessizce süzülerek duanın en dokunaklı ifadesini oluşturuyor adeta. Yorgunluk içinde tek bir kelime evet tek bir kelime dahi etmek güçleşiyor; ancak gözlerden süzülen bir damla yaş, dualarımızın en içten ve etkili şekilde ifade edildiği habercisi haline geliyor.
Zor bir zaman diliminde, bu gözyaşı damlasının kabul edildiğini hissetmek, adeta Allâh’ın varlığının en güzel ve en derin şekilde tecrübe edildiği bir anı yaşatıyor. Bu, inançla yoğrulmuş bir kalbin, çaresizlik içinde bile umudu ve bağlılığı nasıl sürdürdüğünün bir yansıması değilde nedir..
Koşarken Düştüğüm Yerler 
Yorum bırakın