Farisîler özlediklerine ;
“Gönlüm senin için sıkıştı.” derlermiş.
Gönül işte, her insan için farklı özlemlere sıkışabilir; kimisi geçmişi, kimisi geleceği, kimisi de hiç gelmeyecek birini düşler. O yüzden, o gönül birileri için sıkışır durur, zamanın içinde özlemlerle örülü bir hikayeye dönüşür.
Aslına bakarsan her özlemin bir mücadelesi vardır, o gönül zamanın dokusunda kaybolurken, beklemek sabrın en güzel haline dönüşür. İnsan, özlem çadırında yolunu bulamazken umut ve hayal hep yol gösterici olur; kim bilir belki de beklenen en güzel lahzanın ta kendisidir. Gönül, özlemlerle kavrulmuş bir hikayenin içinde sevgiye dair umut dolu satırlar yazmaya devam ederken de, birileri için sıkışır işte…
ihdemiralay.com
Koşarken Düştüğüm Yerler 
Yorum bırakın