Belki dedik, umut dedik ama; her belki de bir bedel ödedik. Gecenin karanlığında umutları yitirdik, umutsuzluğa düşerek belki’lerin gölgesine sığındık. Gözyaşlarımız izini sildi belki’lerin, üstünü kapattı, ancak geciktik. Zamanın akışında kaybolan umutlar, belki’lerin ardında bıraktığı izlerle hatırlanır oldu. ihdemiralay.com
Merhaba,
Koşarken Düştüğüm Yerlere hoş geldiniz.
Hukuk ve İnsan Kaynakları Yönetimi benim uzmanlık alanım. Akademik çalışmalarımda genelde işletme ve örgütsel davranış konularına odaklanıyorum. Bu köşe ise; hem iş yaşamında hem de hayatın akışında edindiğim deneyimleri, gözlemlerimi ve düşüncelerimi paylaştığım özel bir alan. Yazılarımda; yolculuklardan, insan hikâyelerinden ve değişen hayata dair izler bulacaksınız.
Gelip bu yolculuğa ortak olmanız dileğiyle…
Stay updated with our latest tutorials and ideas by joining our newsletter.
Koşarken Düştüğüm Yerler 
Yorum bırakın