Kurumsal kimliğimizin temelini oluşturduğumuz yerde, kendi özverimizin ve emeğimizin başkalarına hoyratça sunulduğunu görmek, aidiyet duygusunu derinden sarsan bir çırpınışa dönüşüyor. O an, sadece bireyin değil, aynı zamanda o kurumun da geleceğinin belirlendiği bir dönemeç oluyor.
Gözlerimizin önünde değerli saydığımız katkılar, öğeler, bir başkasının zaferini süslerken, aidiyetimiz sarsılıyor. İşte o an, kurumsal kültürün çehresinin değiştiği, eskisinin artık geride kaldığı bir andır o an. Bu, sadece bireyin değil, aynı zamanda o kurumun da dönüşüme ihtiyaç duyduğu bir uyarı işaretidir. “ANLAYANA “
Koşarken Düştüğüm Yerler 
Yorum bırakın