İnsan zamanla adeta görünmez bir yozlaşma sürecine maruz kalıyor. Hayatımızı saran büyük sözler, küçük tavizler, yanlış ortamlar, dünyevi hırslar, tembellik ve rehavet gibi etmenler, bizi sessiz sedasız bir şeylere dönüştürüyor. Bu değişim genellikle farkına varılmayacak kadar derin ve sessiz bir şekilde meydana geliyor. Çare nedir bilmiyorum ama kendimizi, çevremizi, hayatımızı düzenli aralıklarla tartmak gerekiyor sanki…


Yorum bırakın