İletişim kurup anlaşılabildiğin örgütlerde adeta yeşeriyorsun. Değer gördüğünü hissettiğinde ise aidiyet oluşuyor ve orayı sahipleniyorsun. Ancak aksi olduğunda, olmaktan korktuğun bir yer oluyor orası ve zamanla içindeki ışık sönüyor. Saatleri hatta dakikaları sayarak, esaret altında bir ömür harcıyorsun. Hâlbuki hayat kısa bir cümle gibi ölümse ani bir nokta.
Her anı değerli kılmak ve kendi parlaklığını korumak adına cesurca adımlar atmaktan çekinmemek lazım. Gerçek aidiyet ve mutluluk, kendi içinde ve özgürce parlayan bir ışıkla bulunur.


Yorum bırakın