Bazen hayat öyle bir noktaya getirirki seni, ne bırakıp gidebilirsin ne de tutunabilirsin. Vazgeçmek bile bir tercih olmaktan çıkar. İşte ozaman depresyona bile giremezsin. İçinden geçen tüm büyük laflar boğazına düğümlenir, susturur hayat seni. Seslenemezsin…
O yüzdendir ki ne bırakmak istersin kabuk bağlamış dalını ne de ona tutunmak, tek çıkış kalır geriye, tevekkül edip akışta kalmak.


Yorum bırakın