Hayat, çoğu zaman beklemeyi öğretiyor insana. Bir şeylerin geleceği, belirsiz bir vakitte gerçekleşeceği umuduyla sabırlı olmayı… Ancak her bekleyişin içinde gizli bir sessizlik var. Aslına bakarsan bu sessizlik sadece dışarıdan değil, içeriden de büyüyor. İnsana, kendi içindeki fırtınaları susturmayı öğretiyor, çünkü sabır, sadece zamanın geçişi değil, aynı zamanda ruhsal bir dinginliğin de kabulü.
O yüzden geriye sadece derin bir sessizlik kalıyor. Beklenen zamanlar, ne zaman gelir bilinmez…
Merhaba,
Koşarken Düştüğüm Yerlere hoş geldiniz.
Hukuk ve İnsan Kaynakları Yönetimi benim uzmanlık alanım. Akademik çalışmalarımda genelde işletme ve örgütsel davranış konularına odaklanıyorum. Bu köşe ise; hem iş yaşamında hem de hayatın akışında edindiğim deneyimleri, gözlemlerimi ve düşüncelerimi paylaştığım özel bir alan. Yazılarımda; yolculuklardan, insan hikâyelerinden ve değişen hayata dair izler bulacaksınız.
Gelip bu yolculuğa ortak olmanız dileğiyle…
Stay updated with our latest tutorials and ideas by joining our newsletter.
Koşarken Düştüğüm Yerler 
Yorum bırakın