Göğsümde sensizlik var; dallarım kırık, rüzgarım hüzün.
Göğsümde saklı bir çığlık var, adı sensizlik, sesi kısık…
Dallarım kırık, gövdem yorgun; güneş doğsa da ısıtmaz içimi.
Rüzgarım hüzün, yağmurum keder; her damla hasretin izini taşır.
Belki bir gün döner mevsimler, sensizlikten doğar bahar.
O da sonbahar…


Yorum bırakın