Koşarken Düştüğüm Yerler

Benim krallığımda üç prenses var..
Biri altı yaşında, dünyanın en güzel sorularını sorar.
Baba gökyüzü neden mavi? derken,
Ben o gözlerde kendi cevabımı bulurum mesela.

Diğeri on yaşında, artık büyümüş gibi davranır,
Ama bir şey istediğinde hala o küçük sesiyle “baba” der ya…
İşte o an, bütün günün yorgunluğu biter bende.

Ve o… Kraliçe.
Evdeki düzenin mimarı,
Ama çorapların gizli düşmanı.
Her yıkamada bir tanesi kaybolur,
Sanki başka bir evrene ışınlanır!
Ben artık çoraplardan çok mucizelere inanıyorum.

Çocukların ders defterinde sabrını,
Mutfakta sevgisini,
Gecenin bir vakti uyuyanlara üzerini örtüşünü izlerken
Anlıyorum…
Aile dediğin şey de böyle bir serüven değil mi?..

Benim şiirlerim aşkı anlatıyor sanıyorlar,
Oysa ben zaten her sabah evde uyanarak yazıyorum aşkı.
Kızlarımın kahkahasında,
Senin gözlerinin kenarındaki çizgilerde,
Ve o eksik çorapların hikayesinde.

Benim en güzel üç nefesim:
Eşim ve kızlarım. ❤️