Koşarken Düştüğüm Yerler

Bugün irade yorgunluğu diye bir kavram öğrendim. Hayatın karmaşık dönencesinde sıkça gözardı edilen bir gerçeklik aslında. Adeta güçlü iradeyle dolup taşan bir bardak, zaman içinde yavaşça damlamaya başlıyor. İnsan, uzun bir süre boyunca kararlılık ve odaklanma mücadelesi verdiğinde, sanki spor salonunda yorulan kasları gibi, iradesi de bir nefes almak ister…

Her bir oluş nasip kısmet işi dedik durduk hep. Kimisi yıllarca kapıda bekler içeri adım atamaz. Kimisi de eşikten geçerken kapının ardında gizlenen sürprizleri anında yakalar. Oluşların kendine has bir tarzı var belli ki ve bu da içimde bir yerlere dokunuyor.

İnsanları birbirine ısındıran dürtü  merhametidir, güzel kalbidir. Dış görünüşten ziyade hissiyatıdır. Dış görünüşten öteye geçen hissiyatlarımızla birbirimize destek olmalı, anlayışla yaklaşmalı ve bu değerleri hayatımızın merkezine koymalıyız. Bu sayede, gerçek bağlantılar kurarak anlamlı ve tatmin edici ilişkiler inşa edebiliriz.

Gökyüzünde hak ettiği ışığı alamayan kaybolmuş bir yıldız gibisin. İltimasın gölgesinde kaldığı bir adada, adaletin ulaşamadığı bir yerdesin. Bu karanlık yerde yinelenen pusulayı dağıtın. Belki de sessiz bir melodi gibi çalmaya devam edeceksin; ama umut dolu bir finalin devam etmesine da karar verin.

Uçacak bir yerin yoksa, kanadın da bir anlamı kalmıyor; sanki kendi sınırlarını keşfetmiş bir dervişin kayıp tınısı gibi, sonsuzluğa açılan kapılar kapanıyor. Belki de beklenmedik güzellikleri keşfetmek için küçük bir kanat çırpmak  kâfidir, kim bilir!? #GeceyeBirNot

Günümüzde birçok insan hayatın zorlukları ve belirsizlikleri karşısında anın tadını çıkarmak ile gelecek kaygısı arasında gidip gelir. Bu paradoksal durum, hem manevi huzurun hem de ileriye dönük başarıların dengesini kurmak adına önemli bir zorluk sunar. Anın Tadını Çıkarmak: Manevi Zenginlik Anı yaşamak, hayatın gerçek zenginliğini kavramak anlamına gelir bunu az…

Eğer içinde bir hainlik yoksa, kaybetmen hüsran olmaz. Tökezlediğin yerde yaralanırsın, soluksuz kalırsın, ancak yine kalkar yoluna devam edersin. Karanlık tünel, elbet bir ışığa maruz kalır ve sonunda mağlup olur.

İnsan zamanla adeta görünmez bir yozlaşma sürecine maruz kalıyor. Hayatımızı saran büyük sözler, küçük tavizler, yanlış ortamlar, dünyevi hırslar, tembellik ve rehavet gibi etmenler, bizi sessiz sedasız bir şeylere dönüştürüyor. Bu değişim genellikle farkına varılmayacak kadar derin ve sessiz bir şekilde meydana geliyor. Çare nedir bilmiyorum ama kendimizi, çevremizi, hayatımızı…

Derinlerde çok derinlerde, kırık dökük duvarlar arasında, gökyüzüne yükselen umutsuzluğun arasında ayakta duran bir ruh. Her düşüşte yeniden kalkan, kalbinin inadına direnen bir direnişçi. Yağmurlar altında gizli gülüşlerle yürüyen, acılara meydan okuyan bir asi. Senin üzülmeyi kendinde hak görmeyen aklın, sevinmeyi kendine fazla gören bir kalbin var. Çok üzerler seni…

Tahminimden çok daha hızlı tükenen ömür için üç günlük hayatta izzet ve haysiyetle parlamak, iki saatlik geçici zaferlerden daha değerlidir. Kısa vadeli menfaatler anlık tatminler getirebilir belki ama uzun vadeli mutluluğun ve saygının yerini asla alamaz, almamalı da. #Değerler