Koşarken Düştüğüm Yerler

Yanlış insanlara fazla güvenin acı sonuçlarıyla karşılaşmak, doğru insanlara karşı aşırı temkinli olmayı gerektirmemeli. Güven, dikkatli bir tercihle dağıtılmalı, çünkü yanlış yönde harcanan güvenin neredeyse iyileşmesi imkansız yaralara dönüştüğü tecrübeyle sabit. Bir köpekten beklentin havlamaktan fazlası ise, hayal kırıklığına müsaitsin demektir.

Farisîler özlediklerine ;“Gönlüm senin için sıkıştı.” derlermiş.Gönül işte, her insan için farklı özlemlere sıkışabilir; kimisi geçmişi, kimisi geleceği, kimisi de hiç gelmeyecek birini düşler. O yüzden, o gönül birileri için sıkışır durur, zamanın içinde özlemlerle örülü bir hikayeye dönüşür. Aslına bakarsan her özlemin bir mücadelesi vardır, o gönül zamanın dokusunda…

Toplum olarak karşılaştığımız temel sorunlardan biri, başına gelmeden haksızlıkları görmezden gelme eğilimi, düşmeden düşenin çığlığına kulak tıkama alışkanlığı ve kendi güvenliğimizi düşünerek duyarsızlaşma durumu. Halbuki hayatta olmayacak denilen şeyler gerçekleşebilir, bu yüzden bana bir şey olmaz kibrinden uzaklaşıp adaleti savunmak ve sabırla beklemek, toplumsal düzenimizi güçlendirmenin anahtarıdır.

Ah o toksik ilişkiler yok mu!?..; zamanla ruhsal ve fiziksel sağlığını olumsuz yönde adeta bir virüs gibi çürütüp bitirir. Enerji kaçağı yapar. Hedeflerinden uzaklaştırır. Yani sonuç olarak seni sen olmaktan çıkartır. Ancak toksik insanlarla aramıza bir mesafe koyduktan sonra bazı kararlı adımlar atarak hayatımızda potansiyel değişiklikler yapıp umut verici yeni…

Ömür sadece yıllarla ölçülen bir kavram değil ki; tuttuğun nefes aslında gizli bir hazine. Bu kısa yolculukta her anı değerlendirmek ve derin bir şükranla Allah’a yönelmek en değerli meziyetlerden biri. Gelecekteki bilinmez gemiye binmiş yolcular olarak geçmişe duyduğumuz özlemle günümüzü anlamlandırabileceğimiz, birbirimize armağan edebileceğimiz en kıymetli yatırım, ahirette bize kazanç…

Arzuların gerçekleşmediği zaman, derin bir anlam arayışına girmek gerekir. İbn Arabi’nin de dediği gibi, eğer arzularımız gerçekten önemliyse, çareler zaten ortaya çıkardı. Öyleyse her başarısızlığın bize daha derin bir maneviyatı işaret etmesi  gibi öğretici de bir tarafı var…

Ne kadar söylensek de, zorlukların ardında yatan kıvılcımla tekrar umutlanıyoruz bitmek bilmeyen bir umutla… Bitmiş gibi hissettiğimiz de bile yeniden başlıyoruz tıpkı komandonun ruhuna olan inancıyla…Hem insan güneşi örnek almalı..; ne batmaktan korkmali ne de dogmaktan yılmalı. Çünkü umut her zaman var ve bir yerlerde bizi bekliyor olmalı…

Yaş ilerledikçe, bazı insanların haksızlıklarıyla hesaplaşmanın değmeyeceğini anlıyorsunuz. Çünkü bazı haklar, bu dünyada değil, ahirette karşılık bulacak. Altından kalkamadığımız haksızlıkları belki de Allah, bize verilen sınavlardan biri olarak ahirete saklamıştır. İnancımız, her zorluğun bir gün hesaplaşılacağını müjdelemez mi bize? Bu dünya geçici; ama adaletin ve hakların hüküm süreceği ahiret sonsuzdur.…

Ne garip; dünyaya bir kere geliyorsun ve hayatının kocaman bir bölümü başkalarının ve toplumun dayattığı mecburiyetlerle şekilleniyor. Sonra bu mecburiyetler içinde kayboluyorsun, nefes alacak alan bulamiyorsun. Gerçek tutkunlarını bir kenar bırakıp saçma sapan şeylerle ömrünü tuketiyorsun. Sonra bir yerde altı kuru bir pragmatistin bir kere bile uygulanmadığı öğretileri okuyarak birseylerin…

Olmasını istemek, öylece beklemek mi yoksa gayretin ateşinde parlayan bir ümit ışığıyla kavrulmak mı? Oysa ki sabredenler eyleme geçen, azmeden ve çabalayanlarin ta kendisidir. Sabır, zorlukların gölgesinde değil, onlarıaşma azminin güçlü ışığında yeşerir. O yüzden şimdi hareket vakti. DAVRAN..