Koşarken Düştüğüm Yerler

Yaşıyor gibi yapıp aralarında ölü de gezdim,
Söylenmeyen sözlerin gölgesinde gizlendim.
Gözlerime bakıp hâlâ umut var sandılar,
Oysa kalbimde çoktan kışa teslim olmuş baharlar.

Gülümsedim sahte bir bahar gibi,
Her an kırılmaya hazır bir dal gibi.
Kendime bile anlatamadığım bir hikayeydim,
Sonunda ben de kim olduğumu unuttum gibi.

Aradığım neydi, kaybettiğim nerede?
Yarım kalmış cümleler sustu bir gecede.
Kırık bir aynada gördüğüm yansımalar,
Gerçeği örten, hatıralardan kalan duvarlar.

Yaşıyor gibi yapıp aralarında ölü de gezdim,
Ruhumu taşıyan bedenimden özür diledim.
Bir gün anlarlar mı sahte kahkahamın sesini?
Belki de herkes kendi yalanında esir şimdi…