Bir sessizlik düştü zihnime istemsiz.
Ne kelimeler geçti derinden, ne de bir ses…
İçimde ise bir tarafım hala aynı yöne bakıyor.
Giden değil, bekleyen yoruluyor.
Kelimeler bitkin, yollar yorgun.
Niyetlerimse hep aynı yerde suskun.
Belki bir gece bir Şüheda sessizliğinde,
Yok olur giderim, şimdi rahatça yutkun.
Zaman kısa bir cümle gibi ölümse ani bir nokta.
Tam da böyle bir zamanda öğretti kader, susmayı bana.
Birikiyor içimde sessizlik her sustuğumda yığınla.
Ve her yığında sen düşüyorsun aklıma usulca.
Sen bilirsin…
Bir cümlede, bir nefeste,
bir tesadüf paylaşımda çıkarsam karşına,
bil ki bu satırlar,
Suskun bir direnişten armağandır sana.
Koşarken Düştüğüm Yerler 
Yorum bırakın