-
Continue reading →: Baki Olanı Ararken…
Bugün 31 Aralık 2024.., Her sabah karanlığında işe giderken biran evvel akşam olmasını diliyorum. Saatler günler aylar hemen geçsin istiyorum. Aslında geçip gitmesini istediğim zaman, ömür sermayesinden harcanan bir kredi. Garip!!! O sermaye harcandığında ise, tüm makamları mevkileri bir kenara bırakacağız…Evlerimiz, arabalarımız, en kıymetlilerimiz bile geride kalacak. Göçüp gideceğiz.Adımız anılmayacak,…
-
Continue reading →: Toksik Liderlik ve Yetenek Yönetimi: Organizasyonel Davranış Perspektifinden Bir Değerlendirme
Yetenekli çalışanı organizasyona kazandırdıktan sonra onları elde tutmak, sürekliliği sağlamak, planlı ve stratejik ilerlemek işletme yönetiminde olmazsa olmazdır. Bu sebeple, kariyerlerini geliştirebilecekleri ve rahat hissedecekleri bir iş ortamı sağlanmalı, kuruma ve çalışanlara uyum sağlamaları amaçlanmalıdır. Kurumda ve çalışanda performansın artış göstermesi, yetenek yönetimi süreci sonucunda gerçekleştiğinden yetenek yönetiminin etkisi çok…
-
Continue reading →: Bilinmeyen Bir Hikâye. — Sayfa 217,
Bir doğum günü daha geçmişti. 17 Aralık… Akşam eve döndüğünde, kızları ve eşi sıcacık bir kutlama yapmıştı ona. Sevgi dolu, samimi bir an. Bu anın değeri tartışılmazdı. Ama yine de insan, istemsizce başkalarının da hatırlayacağını düşünüyordu ya hani… İşte tam da bu beklenti, garip bir his bırakıyordu geride. Sanki bir…
-
Continue reading →: Yaşıyor Gibi Yapıp
Yaşıyor gibi yapıp aralarında ölü de gezdim,Söylenmeyen sözlerin gölgesinde gizlendim.Gözlerime bakıp hâlâ umut var sandılar,Oysa kalbimde çoktan kışa teslim olmuş baharlar. Gülümsedim sahte bir bahar gibi,Her an kırılmaya hazır bir dal gibi.Kendime bile anlatamadığım bir hikayeydim,Sonunda ben de kim olduğumu unuttum gibi. Aradığım neydi, kaybettiğim nerede?Yarım kalmış cümleler sustu bir…
-
Continue reading →: Merdivenleri Tırmanırken
Hayat dediğimiz şey, çoğu zaman sonu gözükmeyen bir merdiven gibidir. Tırmandıkça daha yukarısını, daha fazlasını isteriz. Zirveye çıkma isteği öylesine içimize işler ki çoğu zaman, nereye ve neden tırmandığımızı bile unuturuz. Her adımda biraz daha yüksekte olma çabası, aslında bir tür görünmez rekabettir; bazen başkalarıyla, çoğu zaman kendimizle. Peki, hiç…
-
Continue reading →: Zamanın Gölgesinde İnsan
Ne garip bir yolculuktur insanınki; her şey ellerindeymiş gibi başlar, ama sonunda hiçbir şeyin gerçekten kontrolünde olmadığını anlar. Zaman, bir rüzgâr gibi eser, alıp götürür her şeyi. Çocukken uzun gelen günler, büyüdükçe kısalır, sonra bir de bakmışsın, aylar birer nefes, yıllar birer göz kırpması olmuş. Zamanın hızına yetişemediğini fark ettiğinde,…
-
Continue reading →: Direncin Ötesinde Teslimiyet
Bazen, olmuş olanı sanki hiç olmamış gibi görmeye çalışırız. Olan olmuştur, yaşanmıştır ya da yaşanmaktadır; ancak kabul etmek istemeyiz. Zihnimiz bir direnç duvarı örer. Çünkü yüzleşmek, kabullenmek zor gelir insana. Oysa ki direncin ardında farkında olmadan bizi bekleyen bir teslimiyet ve manevi huzur vardır. Belki de asıl mesele, kendimizi ilahi…
-
Continue reading →: Örselenmiş Küçük Rütbe Sendromu: Kayıp Özsaygının Hikayesi
Çoğu zaman rütbe hiyerarşisinde altta kalanlar, kendilerini büyük bir karmaşa ve içsel çatışmanın ortasında bulurlar. Daha yüksek rütbelilerin gölgesinde kalmak alt rutbedekilerin yaptıkları işlerin değerinin sorgulanmasına ve yeteneklerinin göz ardı edilmesine zemin oluştururken zamanla kişisel özgüveni örseleyen derin bir duyguya dönüşür. Bu, bireylerin hem kendi iç dünyalarında hem de dış…
-
Continue reading →: Bir Nefes Fazlası…
Hep aynı soru Nasılsın? Hep aynı yalan İyiyim işte… Bir ölüden, bir nefes fazlayız sadece..!!!!!Bir nefes fazla almaktan başka ne farkımız var ölülerden? Bir adım atıp bir nefes daha çekiyoruz içimize; ama gerçekten yaşıyor muyuz yoksa birer hayal mi? Hayatın telaşında kaybolmuş ve her gün aynı rutine hapsolmuşken, yaşadığımızı sanmakla…
-
Continue reading →: Sözlerin Ötesinde ki Sessizlik…
Hayat, çoğu zaman beklemeyi öğretiyor insana. Bir şeylerin geleceği, belirsiz bir vakitte gerçekleşeceği umuduyla sabırlı olmayı… Ancak her bekleyişin içinde gizli bir sessizlik var. Aslına bakarsan bu sessizlik sadece dışarıdan değil, içeriden de büyüyor. İnsana, kendi içindeki fırtınaları susturmayı öğretiyor, çünkü sabır, sadece zamanın geçişi değil, aynı zamanda ruhsal bir…
