Sanmak…

Sanmak, insanın ruhunu zehirleyen en derin yanılsama…
Nilgün Marmara’nın Beklentim yokmuş gibi davranıp, içime dünyalarca umudu sığdırmaktan yoruldum dediği o eşik… Aslında insanı en çok yoran şey yaşadıkları değil, yaşadıklarıyla hayal ettikleri arasındaki uçurumdur. Kaygılar zihni, gerçekler ise kalbi sıkıştırır. Ve bazen insan en çok da kendi içinde sıkışır. Geriye tek bir çıkış yolu kalıyor.. Teslimiyet.

“Sanmak…” için bir cevap

  1. yusuf ceran Avatar
    yusuf ceran

    Mükemmel bir not

    Beğen

yusuf ceran için bir cevap yazın Cevabı iptal et

Ben İsmail..

Koşarken Düştüğüm Yerlere hoş geldiniz.

Hukuk ve İnsan Kaynakları Yönetimi benim uzmanlık alanım. Akademik çalışmalarımda genelde işletme ve örgütsel davranış konularına odaklanıyorum. Bu köşe ise; hem iş yaşamında hem de hayatın akışında edindiğim deneyimleri, gözlemlerimi ve düşüncelerimi paylaştığım özel bir alan. Yazılarımda; yolculuklardan, insan hikâyelerinden ve değişen hayata dair izler bulacaksınız.

Gelip bu yolculuğa ortak olmanız dileğiyle…

Let’s connect