İnsan neden okur?
Bazen bir kitabı, bir şiiri ya da rastgele karşısına çıkan birkaç satırı neden sever?
Hele ki bazı cümleler vardır; böyle insanın içinde yıllardır taşıdığı ama bir türlü tarif edemediği duygulara lisan olur.
Bazen öylesi bir dizeye denk gelirsin ve içinden sessizce,
İşte bu… dersin mesela..
Tam da anlatamadığım şey bu aslında.
Böyle bir anda hissettiklerinin yalnızca sana ait bir duygu olmadığını anlarsın.
Senden önce de aynı yollardan geçenler, aynı özlemleri taşıyanlar, aynı sessizliklerle konuşanlar olmuş…
Belki de bu yüzden okur insan…
Kelimelerde kendini bulmak, başka ruhlarda kendi izine rastlamak için.
Koşarken Düştüğüm Yerler 
Yorum bırakın